دیروز به اتفاق جاری جونم (به قول صدف جون) رفتیم خونه مادر شوهرمون. اینا دیروز روی فرم نبودن در ضمن ساعت یک شب هم مسافر بودن وبه همین خاطر ما رفتیم اونجا. خلاصه دور هم نشسته بودیم و حرف میزدیم که شروع کردن . رفتارشون واقعا تهوع آور بود.  یعنی با اینکه زوار هم بودن دست از طعنه وکنایه بر نداشتن . یکی به من می پروندن یکی به جاری . اونقدر گفتن که اون دیگه تاب نیاورد و صداش دراومد بعدم یه دعوای مفصل. خلاصه بدون خداحافظی زد بیرون منم یه خداحافظی سطحی کردم و رفتم دنبالش . توی ماشین کلی گریه کرد ومن بیشتر از این می ترسیدم که به کشتنمون بده!!خلاصه به اصرار من اومد خونه ما و جاتون خالی کلی غیبت کردیم  بعدم اون از ته دلش گفت : امیدوارم همینطور که دل منو شکستن خدا دلشونو بشکنه. شاید باورتون نشه که دعاش مستجاب شد و اونا شب به پروازشون نرسیدن. و حالا باید کلی پول بلیط و هتل نرفته رو بدن! فکر کنم دل جاریم خیلی خنک شد!!!

من دوباره بعد از یه مدت طولانی برگشتم...

چند روز پیش برای دختر کوچیک وشیرین زبونم تولد گرفتم البته ده روزی از زمان تولدش گذشته بود اما به دلایلی مجبور شدیم تولدشو عقب بندازیم خیلی خوش گذشت شربت ومیوه و پفک و کیک وساندویچ وآش رشته درست کرده بودم که همه گفتن خیلی خوشمزه شده ..جاتون سبز بود خلاصه بعد از مدتها دلی از عزای رقص درآوردیم به قول خواهرشوهرم میگفت از بسکه نرقصیدیم یادمون رفته ! واقعا هم همینجوری بود مدتهابود که به جشنی دعوت نشده بودیم یا توی یه عروسی  نرقصیده بودیم. خلاصه اون شب با همه خاطرات خوبش گذشت و وقتی همه مهمونا رفتن تازه یادم اومد از بس سرگرم رقص شده بودیم یادمون رفته عکس بگیریم!! سر این مسئله من خیلی حالم گرفت تازه یه عالمه فشفشه وچیزای خوشگل وجدید خریده بودیم که کاملا فراموشم شد به هر حال روز بعد تلافی در آوردیم ودوباره یه عروسی راه انداختیم وبه بهانه عکس حسابی آرایش کردیم وزدیم ورقصیدیم وعکس گرفتیم.

بعد همه این ماجراها به این نتیجه رسیدم که خوش بودن نیازی به دلیل نداره با هر بهونه کوچیکی میشه زد و رقصید و خوش بود ما خودمونو با چیزای واهی سرگرم میکنیم و یادمون میره که اگه خوشی نباشه مثل یه گل که بهش آب نرسه پژمرده میشیم . حالا قرار گذاشتیم از این به بعد برای کوچیک و بزرگ تولد بگیریم . سالگرد عقد و ازدواج هم که جای خودشو داره .فقط باید یخورده سطح توقعاتمونو بیاریم پایین نه مثل بعضیا که وقتی براشون هدیه میبری اول قیمتشو تخمین میزنن بعد از طرف تشکر میکنن!! من خیلیا رو دیدم که اینجوری هستن و هیچی به چشمشون نمیاد مگر اینکه اون چیز سکه یا طلا باشه ! به نظر من هدیه باید از صمیم قلب به طرف داده بشه حالا چه میخواد سکه باشه یا یه جفت جوراب ! اگه از اعماق وجودت به کسی ابراز محبت کنی محاله اون این حسو نفهمه .یه بچه با همه کوچیکیش محبتی رو که صمیمانه باشه کاملا درک میکنه و شخصی رو که اینجوری بهش محبت میکنه خیلی بیشتر از بقیه دوست داره .

شما اینجوری فکر نمیکنین؟

واقعا آدمها موجودات عجیبین. دیروز یکی از دوستانم میگفت یکی دیگه از بچه هارو دیده که موهاشو به شیوه مد پلاتینه کرده.با هیجان پرسیدم خوب شده بود؟ با خنده گفت : جالبش همینجاست. اولا که ده سال از سن خودش بزرگتر نشون میداد و چون خودش هم پوستی سبزه داره واقعا افتضاح شده !! اما هر کی بهش میرسه میگه وای چقد ناز شدی دختر!هیچکس نیست که حقیقتو بهش بگه منم چون دلم براش سوخته بود بهش گفتم هر کی بهت گفته خوب شدی دروغ بهت گفته و واقعا رنگ موهات به پوستت نمی خوره اونم قهر کرده و با ناراحتی ازم جدا شده!

خنده دار نیست؟ اگه کسی حقیقتو بذاره جلومون بدمون میاد ولی اگه به دروغ ازمون تعریف کنن خوشحال میشیم! ما زنا موجودات عجیبی هستیم!!

نمیدونم چرا بعضی از ما خانمها اینجوری هستیم. خدا نکنه یه پستی داشته باشیم.خدانکنه یه مسئولیت مهم اداری به دوشمون باشه وخدا نکنه کاری از دستمون برای دیگری بر بیاد اونقدر خودمونو بالا میبریم که استغفرالله دیگه خدا رو هم بنده نیستیم .وقتی زنا رو وارد بازی نمی کنن وآدم حسابشون نمی کنن زیاد نباید اعتراض داشته باشیم چون بعضیا واقعا خودشونو گم می کنن. امروز گذار من به یکی از این خانما افتاد که البته کار همچین مهمی هم نبایست انجام میداد اما جاتون خالی که ببینین چه مانوری میدادمنم نه خواهش کردم ونه تقاضا با کمال پررویی گفتم خانم محترم این وظیفه شماست وباید انجام بدین وگرنه.... خلاصه نذاشت حرفم تموم بشه کارو انجام داد البته با قهر وناراحتی وبدون یه کلمه سوال وجواب

توروخدا اگه پستی بر عهده شماست با ارباب رجوع مهربان باشید.

امروز من شروع به کشیدن یه نقاشی کردم یه منظره از بهار که میخوام به مامانم تقدیمش کنم  خدا کنه خوب از آب در بیاد آخه مامانم عاشق نقاشی رنگ وروغنه.اگه تونستم وقتی تموم شد میذارمش شما هم ببینید.

امروز دختر کوچیکه برگشته به من میگه: مامان من یه مامان جدید میخوام .لبامو ورچیدم وگفتم : منو دیگه دوست نداری؟گفت: نه مامان یه گل سرخ بزنیم اینجات ( اشاره میکنه به سینه ام) بعد تورو تبدیل کنیم به فرشته تا بری تو آسمون!!! من یه مامان جدید داشته باشم!

حرفش منو برد توفکر اول پیش خودم گفتم شاید قراره بمیرم وبه این زودتر الهام شده!

اما بعدش فکر کردم که اصلا دلم نمیخواد بمیرم واونو تنها بذارم زیر دست نامادری!! فکرشم دیوونم میکنه شاید اون موقعها که بچه تر بودم وقت ناراحتی آرزوی مرگ میکردم اما حالا زمان ناراحتی هم همچین آرزویی نمی کنم چون حالا حتی زندگیمم مال خودم تنها نیست سهم بیشترش مال دخترمه که باید به انجام برسونمش .

عجب حرفی زد دختر کوچیکه! 

گاهی وقتا باید خدا را برای همین چیزایی که خیلی معمولی به نظر میرسن شکر کنیم چون خیلیا هستن که از این نعمتای به ظاهر معمولی وبدیهی محرومن. گرچه بعضی وقتا هم از زندگیم گله مند میشم اما واقعیتش اینه که چیزای خوب زندگیم از بداش بیشترن واین خودش خیلیه.

مثلا بعضی وقتا پیش خودم میگم چی میشد که به جای همسر فعلیم زن یه آدم خیلی پولدارتر یا تحصیلکرده تر یا مثلا خوش قیافه تر میشدم؟ یا مثلا میگم چرا سال آخر دبیرستان کنکور رو جدیتر نگرفتم تا مثل دوستام یه رشته بهتر قبول بشم وزندگیم صد وهشتاد درجه با حالا فرق میکرد؟ یا مثلا میگم کاش اینقدر زود ازدواج نکرده بودم ومثل باقی دخترا از زندگیم ومجرد بودنم بیشتر لذت می بردم؟

آخه من در زمان مجردیم خیلی زیاد مورد توجه پسرا بودم وچون هیچ وقت غرور خودمو با دوستی با اونها نشکستم بیشتر... هر چند مورد توجه بودنم زیاد طول نکشید چون زود ازدواج کردم اما واقعا دوران خوبی بود. هروقت یاد اون موقع میافتم بی اختیار بدنم گرم میشه ویه حس خیلی خوب تو وجودم میپیچه . تو هر مهمونی یا عروسی ویا حتی عزا حضور پیدا میکردم بلا استثنا یک خواستگار پیدا میکردم وواقعا چقدر خوبه این حس مورد توجه همگان بودن...امشب یهویی این چیزا اومد تو ذهنم ومانع جدول حل کردنم شد

یادش بخیر........

بعضی وقتا از کارای خودم تعجب میکنم . امروز یکی از اون روزای ابری بود که میتونستم یه غذای ساده درست کنم بعدشم پامو بندازم رو پام ومجله ورق بزنم. اما فکر میکنین چکار کردم؟ خونه تکونی!!!! یعنی جای اتاق خواب دختر کوچیکه رو با مال خودمون عوض کردم . از بیکاری چه کارهای احمقانه ای میکنم من ! بعدشم که مثل خر تو گل گیر کرده بودم و از کارم پشیمون شده بودم دیگه راه برگشتی نداشتم ساعت یازده شده بود ناهارم آماده نبود هنوز اتاق دخترک عین بازار شام بود و.... دردسرتون ندم ماجرایی شده بود تماشایی!تا ساعت دو وقت داشتم گند کاریامو ماست مالی کنم چون همسر جان به شدت از خونه تکونی بدش میاد اصلا نفهمیدم کی دو شد یه پام تو آشپز خونه یه پام تو هال یه دقیقه توی اتاق خواب بودم وپنج دقیقه تو حیاط که درو رو مامور آب وا کنم! تو این هیروویر اینم وقت گیر آورده بود خلاصه بساطی داشتیم و حالام که همه خوابن و من با خیال راحت دارم تو وبلاگای مردم سرک میکشم باورم نمیشه این من بودم که اینهمه کار کردم!

چه روزی بود امروز